Монгол Улсад цахилгааны төлбөрийн үүрэг хүлээх чадваргүй иргэдийг шууд таслах бодлого нь өнөөгийн нийгэм, эдийн засгийн нөхцөлд сөрөг нөлөө үзүүлж байна. Харин Солонгосын туршлага нь иргэнийхээ амьдрах эрхийг хамгаалах зорилгоор, эхлээд нөхцөл судалж, нийгмийн халамжийн хүрээнд хамруулах хандлагыг илүү түлхүү дэмждэг болохыг харуулж байна.
Монгол Улсад цахилгааны өрийг шууд таслах ёс уламжлалтай байгаагийн цаана нийгмийн бодлогын гажуудал, иргэний эрхийн зөрчил илэрч байна. Орлогын түвшингүй, амьжиргааны түвшин доогуур хүмүүст өр тавьсан тохиолдолд ч, цахилгаан таслах нь үргэлжилсээр байгаа нь иргэдийн өдөр тутмын амьдралд сөргөөр нөлөөлж, өвчин, хүүхдийн боловсрол, аж төрөх нөхцөлийг дордуулах эрсдлийг бий болгож байна.
Энэ бодлого нь зөвхөн орлогогүй, ядуу иргэдэд төдийгүй, өвчлөлтэй, хүүхэдтэй гэр бүлд илүү хүндээр тусч байна. Тухайлбал, өвөл цагт цахилгаан тасрах нь өвчин тусах эрсдэлийг нэмэгдүүлж, нийгмийн халамжийн байгууллагуудын тусламж шаардлагыг өсгөж байна. Эцсийн дүндээ, өр төлбөрийн асуудлаар шууд таслах бодлого нь өр тэглэх, хүн амын амьдрах эрхийг хангах зорилго агуулдаггүйгээр харагдаж байна. Энэ нь Монголын нийгмийн бодлогын уян хатан бус, иргэний эрхийг хүндэтгэсэн хандлагын дутагдлыг харуулж байна.
Дэлхийн жишгээс үзвэл, Солонгосын туршлага нь өрийн бодлогод өөр өөрийн онцлогийг агуулж байна. Түүнчлэн, тус улсад өр төлбөрийг шууд таслахгүйгээр эхлээд нөхцөл судалж, иргэндээ нийгмийн халамжийн үйлчилгээ үзүүлдэг системтэй. Хэрэв амьжиргааны нөхцөл муу бол, цахилгаан таслах оронд, нийгмийн халамжид хамруулах, орлогын нэмэгдэл, зөвлөгөө, дэмжлэг үзүүлдэг бөгөөд энэ нь иргэнээ тэнцвэртэйгээр өрийн дарамтаас гаргах зорилготой.
Мөн, Солонгосын туршлагаас харахад, цахилгааны өрийн бодлогыг зөв зохицуулахад зөвхөн эдийн засгийн бодлого төдийгүй нийгмийн хамгааллын системийг хөгжүүлэх шаардлагатай. Энэ нь иргэдийн амьдрах эрхийг хангах, ядуурлыг бууруулахад чиглэсэн бодлого учраас, Монгол Улсад мөн адил хамааралтай. Өөрөөр хэлбэл, өрийн төлбөрийг зөв зохицуулж, иргэдийн амьдралыг хамгаалах бодлогыг нэвтрүүлэх нь зөвхөн цахилгааны асуудлаас гадна, нийгмийн хамгааллын цогц хөтөлбөрийг хөгжүүлэх шаардлагатайг харуулж байна.
Тэгэхээр, Монгол Улсад цахилгааны өрийг шийдвэрлэхэд шинэ стратеги хэрэгжүүлэх цаг болж байна. Энэ нь зөвхөн орлогогүй иргэдийг өрийн дарамтаас ангижруулах төдийгүй, нийгмийн тэгш байдал, иргэдийн амьдрах эрхийг хангах зорилготой. Иргэний эрхийг хүндэтгэж, харилцан ойлголцол, дэмжлэг үзүүлэх бодлого баримтлах нь хөгжлийн хандлагад нийцэх бөгөөд олон улсын туршлагаас суралцах цаг болсон байна.
